het was mijn eerste keer
eerst aarzelend nog
haast blozend ontdeed ik mij van mijn reserves
kwam uit mijn schulp gekropen
en durfd’uiteindelijk binnenlopen
bij de muzes van de kunst
vrij te zien in alle eenvoud
gestilleerd voyeurisme
hoe dat is
het scheppen van wat nooit eerder was
te staan voor die ultieme vraag
wat zal het worden zal het blijven
hoe kan ik de grens verleggen van mijzelf en materiaal
in brons in steen in stof of op papier
geschilderd of gemaakt gebroken
gesmolten was, gesmolten glas
ik heb aan de kunst geroken
heb mijn blik ermee gezalfd
heb mijn ziel eraan gelaafd
het harnas afgelegd
en ongewapend
iedereen naar binnen laten
op de plek waar je het meest jezelf bent
rijker ging ik weer naar huis
uw werken als een zoet refrein
heb ik in mijn hart gesloten
zal nooit meer dezelfde zijn
mijn onschuld heb ik u gelaten
9 juni 2013.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten