BREXOUT

Brexit is een feit. Het volk mocht zijn zegje doen en het heeft gesproken , alleen de bestuurders hebben geen plan voor na de uitslag van hun referendum.
Wat ze de EU verwijten daaraan maken ze zichzelf nu schuldig blijkt wel.
Namelijk afstand tot hun achterban, het niet hebben van een juiste verbinding, het niet in staat zijn aan te voelen waarheen het volk wil. Gevolg, toenemende desintegratie van Groot Brittanie, verdeeldheid en alsof Pandora's doos is geopend nu ook openlijk toenemend racisme.
Is dat zo? Of was dit al gewoon een feit? Maar durft men nu de onderbuik hardop te laten spreken?
Ik hou mijn hart vast voor het Britse volk. Men had het gevoel door de EU voorgelogen te worden of op zijn minst onjuist bediend, maar naar nu blijkt, zijn het de leiders en bestuurders van het land die wel heel hard hebben geroepen welke kant het op moest maar uiteindelijk  moeten toegeven geen doordachte strategie voorhanden te hebben.
Waar zien we dat nog meer? Is dat niet symptomatisch voor onze huidige moderne tijd?
Het niet hebben van een vast omlijnd en goed doordacht plan? Het moderne liberalisme heeft vat gekregen op de ontwikkelingen in Europa en de EU naar een bepaalde kant getrokken. De kant van de invoering van de Euro, de kant van de vooral vrije markt en de in zichzelf corrigerende werking waar men van blijft uitgaan. Welnu die zelfcorrigerende werking blijkt er helemaal niet te zijn. Eerder het tegendeel is waar, er gaat een bal rollen en die is niet meer te stoppen.
Als een virus besmet het het denken over beleid,alles wordt afgemeten in categorien als geld,kosten,opbrengst,winst,verlies,marges,koersdalingen,verwachte resultaten, terwijl we mensen zijn van vlees en bloed die soms rationele besluiten nemen maar ook vaak genoeg emotionele besluiten. Misschien zit hem daar ook de misrekening van velen. In dit digitale tijdperk met zijn gedigitaliseerde communicatie is er minder overleg van face to face en steeds meer digitale schatsessies waarin belangrijke zaken worden afgehandeld.  De non verbale component ontbreekt in onze communicatiestrategiën. We zien die ook steeds minder. Sterker nog we kijken er , in de schaarse momenten als we bij elkaar zitten aan een tafel, gewoon overheen,want staren zelfs dan nog op onze schermpjes.
Ik zie een neerwaartse spiraal. Die is ingezet met het verdwijnen van de rekenliniaal ten faveurs van de texas rekenmachine. Gevolg, Hoofdrekenen zakte in.
De komst van mobiele telefoon met elektronische adresboekjes met als gevolg we onthouden geen enkel nummer meer.
De vervolmaking van de moderne mobiele telefoon met touchscreen met als gevolg dat we niet meer om ons heen kijken, wie we voor ons hebben,wie er naast ons zit. Laat staan dat je nog met iemand spontaan een praatje maakt in de treincoupe of bij de bushalte.

Deep Learning

Ze
controleert haar spiegelbeeld
en maakt een vergelijk.
Ze maakt zichzelf tot verkoopwaar
en wordt per klik dus rijk

De beeldenstorm is op herhaling.
Nu gaat het om onszelf.
Hoe kom ik over op de ander.
Hoe kom ik echt vooruit.

Maar wat we denken,
wat we voelen.
Daarvan bestaat geen beeld.
Dat komt  de ander pas te weten
wanneer je dat dus met hem deelt.

Op facebook heb je dus geen vrienden.
Met wie delen we dan wel?
Toevallige passanten?
Ongewenste querulanten,
goed voor tijdverdrijf
of als spannend datingspel.

Ondertussen in het huis
van meneer Zuckerberg
stapelen de beurspapieren
zich ongebreideld op.
Wat hij 'je vrienden' noemt
is echt de wereld op zijn kop.

Onwetend van ons eigen surfgedrag,
leveren wij ,geheel vrijwillig,
in ruil voor iets dat  'gratis' is .
De informatie aan
waarmee hij handelt
en heel langzaam gaat het mis.

Het internet wordt daarmee haast
een organisme op zichzelf.
En wirwar van van alles,
digtaal aaneengeknoopt.
Honderden accounts per mens.
Bij Facebook,Google,of Yahoo.
Bij winkelketens zoals Bol.com,
Ali Baba, Ebay, Marktplaats
en dat dan weer digitaal gekoppeld.
Met je koffiezetmachine, je thermostaat
je koelkast of je gasformuis
je digitale bankaccount je lampen in je huis


Eens komt de dag dat internet werkelijk tot leven komt.
Dan blijkt het dus dat grote beest
ons eeuwen terug voorzegd
als nummer Zes,zes,zes .
Waarschijnlijk onvoldoende helder aan ons uitgelegd
en wij hebben allemaal vrijwillig
onze privacygegevens
in zijn rechterklauw gelegd.
Het weet dan wie je bent, en hoe je heet
en waar je bent geboren.
En of je goed bent opgeleid
of wel eens met handel op de beurs
priveégeld hebt verloren.
Welke dokter je bezoekt en wat je
allemaal mankeert.
Waar jij bent verzekert, welke medicijnen je gebruikt.
Dan is de geest pas werkelijk
volledig uit de fles.
Pandora's box gaat open,
we kunnen niet meer kopen,
enkel nog maar  meedoen
met de ratrace van het grote geld.

Wat eens begon met selfies maken,
een beroep deed op je ijdelheid.
Is uiteindelijk de val gebleken
uit ons analoge paradijs.

Zes,zes,zes
een ja,
een nee,
of wellicht een dun misschien.
nu nog 'deep learning' algoritmes
en we zijn weer terug bij  af.
misschien dat enkel de Messias
dan het koren nog kan scheiden van het kaf

Pinksteren 2016

Je zult toch maar de Geest hebben
tongen als van vuur
branden in je hoofd
willen enkel maar naar buiten
willen het verschil gaan maken
tussen hartelijk en harteloos
tussen rotsvast en brekend broos

Je zult toch maar de Geest krijgen
tranen brandend achter mijn ogen
zoeken een uitweg langs mijn wimpers
willen schitteren in Zijn licht
willen enkel maar naar buiten
willen het verschil gaan maken
tussen harteloos en hartelijk

Je zult toch maar de Geest voelen
als de wind tussen de bladeren
die op hun beurt ontegenzeggelijk
Gods hoorbare stem vertolken
Hij komt mij tegemoet hier in dit aardse
het is in het ruisen van de wind
dat ik mij stom weet, sprakeloos
doelloos dwalend,mijn weg hervindt.

Je zult toch maar de Geest ontvangen
als dronken lijkend van de wijn
terwijl je broodnuchter weet waar je moet zijn
in Zijn lichtkring, in Zijn hof, in Zijn nabijheid
zachtjes zingend in die nieuwe taal
woordloos prevelend
Zijn lof.

WIJN

De wijn is op,
mijn God, wat nu?
Ik durf zijn zijn naam haast niet te noemen
maar we moeten Jezus halen
die loopt niet alleen over water,
maar kan er in een handomdraai
een hele goede  wijn van maken.
Eentje die niet zou misstaan
in de Librije of in andere dure zaken.

De sommelier kan veel verhalen
over wijnen uit het land
over de invloed van de bodem
het gesteente en het zand
Over de zuren van de druiven
over het persen in de kuip
over de hellingshoek waaronder
de wijnstok toch het beste groeit
Over hoe er door de landman
elkedag weer wordt gesnoeid
Welke takken zullen branden
Welke takken vruchten dragen
maar hoe je wijn maakt moet ook hij
toch nog aan Zijn Jezus vragen.


Mijn God.
De wijn is op
en het feest is nog in  volle gang
de vaten zijn al uren leeg
en de bruiloft duurt nog dagen
ja echt we moeten onze schaamte maar voorbij
over onze eigen schaduw heen
en het maar aan  Jezus vragen.

Taal is onschuld

De taal zelf is onschuldig

De taal is zelf nog puur

de taal kan ook een vuurproef zijn

om te herkennen hoe de mens werkelijk is.

en in het woord ligt de verlossing opgesloten

als een onbereikbaar doel.

Verborgen in die woorden

tussen regels en hiaten,

tussen komma’s en punten.

Ligt een waarheid opgesloten

die zijn weg maar niet kan vinden

tot de realiteit van alle dag

voor iedereen

want ,

iedereen kan spreken 

iedereen kan horen

iedereen kan zien

dat ergens tussen deze woorden

de bevrijding ligt verborgen

het blijft een groot geheimenis

het Woord dat vlees geworden is.

betekenissen

sommige lessen kun je niet leren
je moet ze ervaren om ze te begrijpen
het leven voorwaarts leven
om het achteraf te begrijpen
om er achteraf betekenis aan te geven
net als een kind
dat gewoonweg wat tekent
en daarna in samenspraak met de leerkracht
er betekenis aan geeft
het wonder schuilt hierin dat die betekenis
zomaar kan veranderen
daarvoor open blijven staan
is het geheim van levenskunst
ik wens dit alle mensen toe.