Wonen in dit lichaam

Ik wil blijven wonen in dit lichaam

als het voertuig van mijn liefde

de ontvouwing van mijn zijn

ik ben daarmee jou 'liefste tegenover'

jou ‘mijn' in jou ,want

dichterbij kan ik niet zijn

zodra de dood zich aandient en ons dwingt 

tot onvoorwaardelijke overgave

omdat het lijf door ouderdom het leven laat

besta ik straks alleen nog maar in jou herinnering

lief, ik zal je zoeken in je dromen

ik blijf voor altijd  jou liefste tegenover

jou “mijn” in jou, want

dichterbij dan in je dromen

kan ik als gestorven liefde dan niet langer komen.

Ik mis

Ik mis de ogen van mijn vader
Het zien van wat ik doe
De stappen die ik zet
Het vragen naar het hoe

Ik mis de handen van mijn vader
Het zoeken op de tast
Het worstelen met hout
Metaal dat moet gelast

Ik mis de woorden van mijn vader
Ik mis zijn stem en hoe hij zong
Zijn liefde voor een mooi gezang
Het ruwe schuren van zijn wang


Ik mis zijn geur ik mis zijn lach
Ik mis zijn wijzen op wat niet mag
Ik mis hem eigenlijk gewoon
Zoals hij mijn vader was
Zoals hij was als die persoon

Mag ik dat zeggen?

Mag ik het zo stellen,

 dat het vrije woord en de westerse opvattingen over vrijheid van meningsuiting werden aangevallen door mensen met een gesloten wereldbeeld, een exclusief denkpatroon en een blinde haat tegen alles en iedereen die hun profeet, hun god, hun  geloof maar enigszins durft te beledigen, bespotten?

Dat hiermee terroristen van IS , Al Qaida en Boko Haram  een wereldgodsdienst in gijzeling genomen hebben  en iedereen die deze godsdienst werkelijk lief is moet nu al jaren met lede ogen toezien hoe hun profeet, hun god, hun heilige boek worden misbruikt voor niets anders dan een politiek  terroristisch ideaal van een  ‘Kalifaat’ waarin het goed toeven zou moeten zijn.  Een ideaal dat de frustraties van  de oorlog die al eeuwen in het midden oosten woedt  hier bij ons wil brengen, tweespalt zaaien, angst zaaien om mensen die proberen in vrede met elkaar en naast elkaar te leven juist tegen elkaar op te zetten. Opdat er toch maar vooral geen Islam zal ontstaan met een westers randje?

Ze verplaatsen de oorlog naar hier ,om mensen een hak te zetten, die vanuit een eerlijke overtuiging de Islam proberen vorm te geven in een open westerse samenleving. En we zijn een aardig eind op weg.

Hier kan het bestaan een synagoge naast een  kerk naast een moskee.

Op vrijdag een drukte van belang vanwege het vrijdaggebed, een zaterdag drukte in een synagoge en zondags volle kerkzalen.

Hier kan het bestaan, volle stadions voor de sport, druk bezochte uitzendingen van buitenhof en aanverwante zondagochtend programma’s waarin de actualiteit van Nederland besproken wordt.

Hier kan het bestaan dat men leert van elkaars idealen, levensovertuigingen, meningen, geloven, goden en heilige boeken. Elkaars politieke opvattingen, gekozen oplossingen, verschillen van mening zonder een wapen op te nemen.

Dat beledigingen en spot soms een grens overgaan en niet altijd wijs zijn behoeft geen betoog maar wanneer daarom de wapens worden opgenomen gaat ook zeker over grenzen waarvan geen terugkeer of inkeer meer mogelijk is. Dan maar liever een stevig discussie. 

Woorden doden niet, tekeningen brengen niemand om en uit pennen vloeit enkel maar de  inkt en niet het bloed van onschuldigen.

Ik ben Charlie

Ik ben Charlie

Je moet alles kunnen zeggen

Maar als je niet  tussen de regels leest

Begrijp je niet meer waar het echt om gaat

Drijft het idee van eigen waarheid

Je klaarblijkelijk tot haat

Je moet je vrijheid vrijelijk kunnen  beleven

Maar als je geen genade kent 

ben je van de liefde afgedreven

Je moet ieder kunnen kwetsen

Gebruik je pen  desnoods als 'wapen'

Maar grijp nooit naar een mes of zwaard

Je moet altijd blijven praten

Communiceer met een geschreven woord

Of spreek met universele beelden

In een woordeloze dialoog

Voor ieder te verstaan

Maar laat geweren zwijgen

Er heeft nog nooit een heftig schrijven

Een medemens vermoord.

aandachtig

Hoe zij een cadeau inpakt

Zouden de ontvangers moeten zien

Met zoveel zorg en aandacht

En liefde bovendien

Dan is zij in haar element

En geeft iets van zichzelf

Voor zoveel aandacht geef ik haar

Geen negen of een tien

Maar een dikke elf.

Het kan niet donkerder worden

We kunnen niet lager zinken

Dan wanneer we in naam van onze eigen goden

De ander moeiteloos  doden

We kunnen elkaar beminnen

Lip op lip

Huid op huid

Oog in oog

Of bestrijden

Woord voor woord

Oog om oog

tand om tand

We kunnen gaan op kruistocht 

Op weg voor de jihad

Of we gaan op pelgrimstocht

Naar Mekka of Jeruzalem

 Maar ...

Het kan nooit donkerder worden

We kunnen niet lager zinken

Dan wanneer we in naam van onze goden

In plaats van te beminnen

De ander blijven doden

Sterfdag

19 september bis

ben ik negen jaar verder

kijk ik negen jaar terug

denk ik negen keer aan mijn vader

denk ik wat gaat de tijd toch vlug

naarmate ik ook zelf steeds ouder

richting graf   ik al  vertrouwder

raak met mijn eigen eindigheid

begint er schoorvoetend een besef te groeien

dat  ik eens gewoon zal bloeien

als een bloem zo in het groene veld

in de wetenschap dat al mijn haren

al mijn streken zijn geteld

het grote jubelen is begonnen

al bij mijn eerste teken van ontstaan

nu zijn we negen jaar verder

hij is ons negen jaar voorgegaan.

en morgen als de tijd weer rond is

kan ik in herinnering

terugkijken op zijn gulle lach

zijn vaardige handen 

zijn onverzettelijk geloof

zijn water bij de wijn

zijn verzetten van de bakens

omdat het leven zoals dat zich aan hem voltrok

hem daartoe noopte

Als kind van zijn eigen tijd

kende hij een oorlog

kende hij een twijfel

smaakte hij de liefde

kende hij de woede van het vaderschap

het redden van zijn zonen

het besef dat dat niet lukte

het hervinden van een weg

naar samenzijn in een prachtig afscheid

zijn grote jubelen is gaande

al bij het eerste teken van zijn verscheiden

en het allerlaatst belijden

wat is u tot enige troost

prevelend kwam het over zijn droge lippen

Jezus Christus allerhoogst.